|
1. Een oorlog die niet op wil houden
Irak is in april 2003 bevrijd van Saddam Hoessein en veroverd door de
Verenigde Staten. Maar de oorlog is nog lang niet afgelopen. De bezettingstroepen
krijgen dagelijks bijna honderd aanvallen van het Irakese verzet te verwerken.
Inmiddels zijn meer dan 1500 soldaten en huurlingen gedood en bijna negenduizend
gewond. Maar de Iraakse verliezen zijn veel hoger. Naar schatting zijn
al honderdduizend burgers gedood sinds het begin van 'Operation Iraqi
Freedom'.
De Amerikaanse strijdkrachten hebben de modernste wapens. Ze schieten
met afgewerkt uranium omdat je daarmee dwars door de hardste pantsers
en de dikste muren heengaat. De gewone soldaten schieten met uraniumkogels
omdat die de afchuwelijkste wonden slaan in de lichamen van de verzetsstrijders.
De zware Abrams-tanks verschieten 120 mm-granaten met 'uraniumpenetrator',
de Bradley-infanterie-bus heeft een zware mitrailleur waarmee kogels van
25 mm met uranium worden uitgebraakt. Geen Irakees is veilig voor de uraniumkogels
waarmee de Apache-helikopters vanuit de lucht schieten op alles wat beweegt.
Dit uranium heet weliswaar 'DU', een afkorting voor 'depleted uranium'
(verarmd uranium), maar het is en blijft uranium en het is radioactief
en levensgevaarlijk.
Sinds maart 2003 is bij gevechten al meer dan twee miljoen kilo afgewerkt
uranium op Irak gedumpt. Ook tijdens de Tweede Golfoorlog in 1991 schoten
de VS-strijdkrachten en hun Engelse bondgenoten met uranium. Toen werd
bijna een miljoen kilo uranium afgeschoten, hoofdzakelijk om de zuidelijke
havenstad Basrah. Maar ook Bagdad heeft zijn deel gekregen, terwijl Falluja
en andere steden nog steeds dagelijks hun portie uranium ontvangen.
2. Waarom schieten de VS en Engeland met afgewerkt uranium?
In de eerste plaats natuurlijk omdat DU meer dan loodzwaar is en zich
dwars door alles heen boort. Daarnaast is DU ook erg brandbaar: bij 600
graden brandt het al en is dan nauwelijks te stoppen. Maar bovenal is
DU spotgoedkoop. Het kost namelijk helemaal niets, want de munitiefabrieken
in de VS krijgen het gratis van het ministerie van Energie.
Als je geen DU hebt, kun je eigenlijk alleen wolfraam gebruiken. Maar
wolfraam is peperduur (3.400 dollar per ton) en meer dan tachtig procent
van de wereldproductie komt uit China. En wolfraam heeft als nadeel dat
het pas gaat branden bij drieduizend graden. Als je de vijand snel op
de knieën wilt krijgen, gebruik je dus DU.
Al sinds 1943, toen de nazi's begonnen te schieten met uranium, weten
ze in de VS en Engeland dat DU op het slagveld effectief is. Legerexperts
wisten ook toen al dat de vijand, zijn kinderen en zijn andere familieleden
radioactief besmet raken en op termijn een ellendige dood sterven.
3. Wat is DU precies en wat doet het met je?
Verarmd uranium is een afvalproduct van de kernindustrie. Als je natuurlijk
uranium concentreert en verrijkt om als brandstof te dienen voor kerncentrales,
houd je DU over. DU is een stuk minder radioactief dan de eigenlijke brandstof
voor kerncentrales en ook minder radioactief dan natuurlijk uranium. Maar
DU is wel degelijk erg radioactief en bovendien giftig. Het heeft een
halveringstijd van 4,5 miljard jaar. Dat betekent dat de radioactiviteit
pas na 4,5 miljard jaar met vijftig procent is gedaald. DU voor militair
gebruik is vaak ook vermengd met allerlei andere zware en radioactieve
metalen, zoals plutonium en americium. DU is gewoon in water oplosbaar.
Dat betekent dat als het in het milieu terechtkomt, het door regen wordt
weggespoeld en uiteindelijk in het grondwater komt.
Kanker
Een tank die wordt geraakt door een DU-granaat, is reddeloos verloren.
De uranium-penetrator dringt bijvoorbeeld moeiteloos door de pantserkoepel
heen en komt als een withete radioactieve vuurbal van tweeduizend graden
de cabine binnen. De bemanning wordt natuurlijk levend verbrand. De tank
brandt helemaal uit, het DU verpulvert en vermengt zich met de verf, de
kabelisolatie en verder al het binnenwerk van de tank. Zo wordt 'ceramic
DU' (keramisch DU) gevormd, dat niet oplosbaar is in water. De atmosfeer
in en om de tank raakt verzadigd van een wolk microscopisch, radioactief
uraniumstof, dat door de wind tot op honderd kilometer afstand kan worden
weggevoerd. Als je dat inademt, heb je grote kans dat zich zo'n microscopisch
klein keramisch DU-deeltje in je longen vasthecht. Op dat moment ben je
verloren, want je krijgt geheid leukemie, botkanker of lymfekanker. Als
je geluk hebt overleef je dat, maar dan is je nageslacht het kind van
de rekening.
Afwijkingen
Daar kunnen de veteranen van de Tweede Golfoorlog van meepraten: twee
van de drie kinderen die ze na aanraking met DU in 1991 hebben verwekt,
hebben geboorteafwijkingen. In Basrah en omstreken worden bijna geen gezonde
kinderen meer geboren. De afschuwelijkste gedrochten komen er ter wereld
(en sterven natuurlijk snel). Na de geboorte vragen de moeders van Basrah
niet "Is het een jongen of meisje?", maar "Is mijn kind
gezond?"
Niemand weet precies hoeveel van de meer dan 250.000 door DU besmette
en doodzieke Westerse veteranen kinderen hebben verwekt. Die kinderen
geven de kapotte genen weer door aan hun kinderen. Geen wonder dat de
autoriteiten dit afschuwelijke drama liever niet ter sprake brengen.
Dagelijks schieten VS-soldaten met hun M-16-geweren op Iraakse verzetsstrijders,
in Falluja, ergens langs de weg in de woestijn, in Sadr City in Bagdad,
dus overal in Irak. Vaak bevatten de kogels die ze afschieten DU. Daardoor
wordt de uitschotopening in het lichaam trechtervormig en bijna niet te
genezen. Wie door zo'n DU-kogel wordt getroffen, raakt ook nog eens radioactief
besmet en gaat dus een zekere dood tegemoet.
Eénogige kinderen
Maar zoals het in alle oorlogen gaat, de meeste kogels treffen geen doel
en komen ergens in het milieu terecht. Kogels die uit de snelvuurkanonnen
van A-10-aanvalsvliegtuigen of Apache-helikopters worden afgevuurd, komen
diep in de bodem terecht, tot op zes meter diepte. Zo wordt dus geleidelijk
aan de hele Iraakse bodem radioactief. Irak is dan ook een gevaarlijk
land geworden voor alle mensen. Niet vanwege de gevechtshandelingen, maar
omdat je er ongeneeslijke vormen van kanker kunt oplopen en omdat je nageslacht
tot in de heel verre toekomst wordt opgezadeld met ellendige handicaps,
eenogige kinderen, kinderen met alleen een mond en geen ogen, oren of
neus. Inmiddels krijgen wel alle Engelse soldaten die uit Irak naar huis
komen een DU-test, maar de officiële instanties willen van niets
weten.
4. Wat betekent dit voor Irak?
Heel simpel gezegd, Irak wordt onleefbaar gemaakt tot in de verre toekomst.
Je kunt er nu eigenlijk al niet meer normaal leven (de meeste Irakezen
hebben nog altijd geen elektriciteit en bijna iedereen is werkloos), maar
je kunt er eigenlijk ook niets meer verbouwen. En wie wil straks radioactieve
Iraakse vijgen of dadels kopen, of groenten, sojabonen, graan? Of melk
drinken en kaas eten van Irakese geiten, schapen en koeien? Irak is dus
ten dode opgeschreven, en het maakt helemaal niet uit of ze daar straks
verkiezingen hebben, een democratie, een dictatuur of een bezetting door
vreemde legers. Het land is gewoon helemaal kapotgemaakt.
|